10 movements to the music of Philip Glass
Vroege werken van kunstenaars hebben vaak een heel eigen tonaliteit. Ze zijn tijdloos en herinneren ons aan de energie en radicaliteit die het ontstaan van een eigen stijl kenmerken. Zo stapte Anne Teresa De Keersmaeker in 1982 het internationale podium van de hedendaagse dans op met Fase; een voorstelling in vier bewegingen, gechoreografeerd op de ‘early pieces’ van Steve Reich. In GLA55 buigt zij zich over de vroegste werken van die andere Amerikaanse componist uit het minimalisme: Philip Glass. Radicaal en tijdloos onderscheidt zijn muziek zich door een paradoxale combinatie van hyperformalisme en een oproep tot trance.
Minimaal abstract materiaal maximaal uitbuiten
De vier stukken die De Keersmaeker voor GLA55 selecteert – Music in Contrary Motion, Music in Fifths, Music in Similar Motion, Music with Changing Parts – dateren uit de periode 1969-1970. Ze dragen de sporen van de ontmoeting met de Indiase componist en sitarspeler Ravi Shankar en de soberheid van de Amerikaanse moderne kunst, van bijvoorbeeld Sol LeWitt. Anne Teresa De Keersmaeker sluit hierbij aan vanuit een principe dat haar hele carrière kenmerkt: minimaal abstract materiaal maximaal uitbuiten. En dat doet zij in tien bewegingen, waarbij cirkels, spiralen en ellipsen de belangrijkste figuren vormen. Als in trance en repetitief-obsessief draaien de dansers rond de eigen as.
Een gelijke visie op de muziek van Glass
In GLA55 brengt De Keersmaeker de zes dansers van Rosas samen met zeven muzikanten van het Ictus Ensemble (de zestiende samenwerking met De Keersmaeker en voor de tweede keer op schrit_tmacher!) en het Bl!ndman Ensemble. Samen tonen ze hun gelijklopende benaderingen van de muziek van Philip Glass.
Deze voorstelling is een coproductie met schrit_tmacher NL.
Nederlandse première
