Magisch muziektheater dat de vaak verborgen problematiek rondom femicide zichtbaar maakt.

In GEEN VAARWEL brengt theatermaker Naomi Inez een krachtig en indringend eerbetoon aan haar kunstzinnige, excentrieke moeder én aan alle vrouwen die door dodelijk geweld om het leven zijn gekomen. Met deze taboedoorbrekende, muzikale, dynamische solo geeft ze een stem aan de stemlozen, doorbreekt ze stigma’s en maakt ze de vaak verborgen problematiek rondom femicide zichtbaar.

Een reis langs verschillende leeftijdsfasen

GEEN VAARWEL biedt een breder perspectief op dodelijk geweld. Hiervoor verweeft Naomi vier fases uit haar leven in haar voorstelling. Ze blikt terug op zichzelf als klein meisje, zittend achter de piano. Ze vertelt over wie zij was als jonge twintiger, tijdens de vermissing van haar moeder. Als jonge moeder, in gesprek met haar dochter die vragen stelt over de dood van haar oma. En je ziet haar als vrouw in het heden, na het lezen van het politiedossier 27 jaar later in Hasselt. Het slot is voor de hoopvolle woorden uit haar boek Vaarwel Picasso, geïnspireerd op de laatste geschreven boodschap van haar moeder aan haar dochter: “Aan mijn dochter Ploempje, Geen vaarwel.”

Nagesprek

Deze solo is rauw, teder en urgent. Met indringend muziektheater laat Naomi zien hoe kunst kan helen en hoe het je kan helpen om stilte om te zetten in woorden, muziek en betekenis. Na de voorstelling organiseren we een nagesprek onder leiding van criminoloog Gert Jan Slump. Hierin is ook ruimte om vragen te stellen en gedachten uit te wisselen.

Credits

Script, spel, zang en muziek: Naomi Inez Wielinga
Spel en muziek: Lucie de Saint Vincent Piano
Nagesprek: Gert Jan Slump
Dramaturgie en spelregie: Annemiek Nienhuis, Anke Boerstra
Licht en geluid: Sylvia de Pinth (Soundhill studio)
Video eerbetoon omgebrachte vrouwen: Beeldentemmers

Muziek

Naomi Inez Wielinga, Lucie de Saint Vincent, Nico Philipp Hovius, Gert Jan Slump en muziek van Vaya Con Dios en J.S. Bach

Naomi Inez GEEN VAARWEL